De Blonde Krullenbol
Columns met een knipoog over Het Moederschap  

Goede gesprekken 

“Mama, waarom kan ik eigenlijk niet vliegen?”
“Hmmm?”
“Waarom kan ik niet vliegen?”
“Omdat je geen vleugels hebt.”
“Maar stel bijvoorbeeld dat je wel vleugels had.”
“Ja, dan wel.”
“Wat zeg je mama?”
“Dan zou je wel kunnen vliegen.”
“Wanneer zou je kunnen vliegen..?”
....“Ja, als je vleugels zou hebben, dan dus wel.”
“Wàt dan wel? Vliegen?”

Maandagochtend, omstreeks 7.15 uur. Ik heb niet eens de kans gehad om een slokje koffie te nippen, dus ik ben op zijn zachts gezegd niet helemaal in de stemming voor een gesprek. Zeker niet voor zulke diepgravende conversaties.
Liva denkt daar anders over. Haar ochtend begint dan ook al stipt om 6.00 uur. Vol vrolijkheid en verhaaltjes. En héél veel vragen.
Liva weet een gesprek altijd heel goed op gang te houden, zelfs al is haar gesprekspartner wat terughoudender.
Ik ben niet bepaald een ochtendmens.

   “Mama, wat gebeurt er als je dood bent? Oma-oma Mia is ook dood en Boris, de hond van opa. Iedereen gaat ooit dood, toch mama? Ik wil nooit dood gaan”.
Oké, now you got me. Ik ben wakker.
“Schatje, als iemand heel, heel, héél erg oud is dan kan diegene dood gaan. Maar daar hoef jij je echt geen zorgen om te maken.” Of leg ik haar nu iets in de mond? Maakt ze zich wel zorgen? Hoort dit bij deze leeftijd? Hoe gaat een Goede Ouder pedagogisch om met dit soort vragen?
Mijn hoofd maakt overuren en ik wil dingen vragen en zeggen, maar niks forceren. Ik kijk naar Liva en zie dat ze nog een prangende vraag heeft.
Ik krijg het Spaans benauwd.
“Mag ik een komkommertje?”
Opgelucht haal ik adem en ik loop naar koelkast voor een snoepkomkommer.
“Alstjeblieft, lieverd.” Ik geef haar de komkommer aan en adviseer: “niet het steeltje opeten, hè?”
“Waarom niet?”
“Dat is niet zo lekker.”
“Wat is niet zo lekker?”
“Het steeltje.”
“Waarom is dat niet lekker?”
....“Gewoon, dat kun je niet eten.”
“Wat gebeurt er dan als ik het steeltje opeet?”
(zucht) “Probeer het maar….”
“Nee joh, dat kun je toch niet eten? Toch, mama?”


 
 
 
E-mailen